تحليل رفاهي سياست هاي يارانه ها در اقتصاد ايران

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن تحليل رفاهي سياست هاي يارانه ها در اقتصاد ايران :




نام کنفرانس, همایش یا نشریه : رفاه اجتماعي

تعداد صفحات :48

مقدمه: یکی از جنجال برانگیزترین سیاست های اقتصادی در سال های پس از جنگ دوم جهانی و به ویژه از دهه 1970 میلادی به بعد پرداخت یارانه و تبعات آن بوده است. شعار حذف یا به اصطلاح هدفمندسازی یارانه ها که در دولت نهم مطرح شد, پس از یک وقفه نسبتا طولانی در دولت دهم مجددا مطرح شد و پس از تصویب در مجلس هشتم هم اکنون در حال اجراست. این مقاله با توجه به اهمیت موضوع به بررسی هدفمندی یارانه ها و آثار و تبعات اقتصادی و اجتماعی آن پرداخته است. اصلاح یارانه ها, در بلندمدت و با فرض آماده بودن زیرساخت های لازم, حذف یارانه ها ضروری است, اما با توجه به مدیریت اقتصادی فعلی اعمال سیاست مربوطه با دشوارهایی همراه بوده است. دولت اخیر (1390 - 1384), ادعا می کند که از اواخر آذر (اوایل دی ماه) 1389, سیاست مربوطه را به اجرا گذاشته و ادامه می دهد و بحث از موفقیت سیاست مربوطه می کند. این پژوهش ضمن دفاع از سیاست عمومی اصلاح یارانه, با توجه به ضعف های اصل برنامه, فقدان زیرساخت ها و ابزارهای اطلاع رسانی اجرای برنامه را موفقیت آمیز نمی داند.روش: در این تحقیق ضمن به کارگیری مطالعات کتابخانه ای, از روش اقتصادسنجی و الگوی خود رگرسیون برداری بر اساس داده های سری زمانی 1391 - 1353 استفاده می شود.یافته ها: 1- ضریب جینی در ایران در دوره مورد مطالعه حول 0.55 – 0.35 بوده که نشان می دهد توزیع درآمد در ایران ناعادلانه است. 2- در شرایط تورم رکودی, تداوم بحران اقتصادی, نبود زیرساخت های لازم, نداشتن مدل اقتصادی و موارد مشابه, هدفمندی یارانه ها وضعیت توزیع درآمد را نه تنها بهبود نخواهد داد بلکه حتی باعث می شود که طبقات محروم جامعه را تحت فشار قرار دهد و منجر به بدتر شدن وضعیت رفاهی آن ها شود.بحث: با فرض عدم آمادگی زیرساخت ها, سیاست هدفمندی یارانه ها در بلندمدت باعث کاهش نابرابری می شود, اما این برنامه با وجود مدیریت اقتصادی دوره اخیر (1391 - 1384) باعث افزایش نابرابری می شود.
کلید واژه: آثار اجتماعی - اقتصادی, ایران, توزیع درآمد, سیاست تغییر یارانه ها, هدفمندی یارانه

لینک کمکی